Dryń, dryń...

 

9 listopada 1989 roku to jedna z ważniejszych dat w historii współczesnej. To dzień, w którym upadł Mur Berliński. Kanclerze RFN Helmut Kohl rozpoczął wtedy akurat oficjalną trzydniową wizytą w Warszawie, a o tym epokowym wydarzeniu dowiedział się w trakcie kolacji. Rzecz jasna musiał wrócić do Berlina! Ale nie wsiadł od razu do samolotu, a poszedł spać, a rano dziesiątego przed odlotem, wybrali się z pierwszym demokratycznie wybranym premierem Polski Tadeuszem Mazowieckim, na śniadanie. Kanclerz doceniał warszawską kuchnię i niejednokrotnie gościł w stołecznych lokalach. Tym razem wybór padł na Bazyliszka. Restaurację na Starym Mieście, w której jadały światowe sławy ekranu i grube ryby polityki. Bazyliszek tak spodobał się kanclerzowi Niemiec, że odwiedził go chętnie w dziesięć lat potem. Tym razem z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim. I o tym jest ta historia. 

Za moment oddamy głos Piotrowi „Fali” Falkowskiemu: muzykowi, żywej legendzie warszawskiego undergroundu, ale najpierw kilka zdań wprowadzenia. Fala był wtedy w związku z Patti Young, wokalistą i kompozytorką, która była gwiazdą na warszawskim firmamencie. Rozbłysła, a potem wyleciała w szeroki świat. Od 2012 roku Patti mieszka w Kalifornii, zajmuje się rzeźbą i tworzeniem instalacji dźwiękowych. Para stuprocentowych artystów, mieszkająca chwilowo na rynku Starego Miasta. Byłem u nich i lokal, w którym pomieszkiwali wprawił mnie w bezgraniczny zachwyt. Czysta warszawska magia. Dwa mieszkania zostały połączone w jedno. Po jednej stronie patrzyłem przez okna wychodzące na rynek, po drugiej stronie, na porośnięte drzewami podwórze. Creme de la Creme.

A teraz Fala: Spaliśmy rano z Patti po imprezie. Miałem kaca i nagle obudził mnie dzwonek do drzwi. Ktoś dzwonił z dołu. Podszedłem na waleta do okna. Otworzyłem je energicznie, położyłem się na głębokim parapecie i wysunąłem, żeby zobaczyć kto stoi na dole pod drzwiami.
Kto przyszedł?
Stało ze trzysta osób. Policja, jacyś agencji, ekipy telewizyjne, fotoreporterzy, gapie, Aleksander Kwaśniewski i Helmut Kohl. Wszyscy się na mnie patrzyli. Fotoreporterzy robili zdjęcia.
Ktoś coś powiedział?
Nie.
Co zrobiłeś?
Powiedziałem: pomyłka. I zamknąłem okno.
Dlaczego do ciebie zadzwonili?
Przyszli do Bazyliszka na śniadanie. I pomyliły im się drzwi - wejście było obok.

Jeżeli chcesz poczytać o innych przygodach Fali, to znajdziesz je na tym blogu w tekstach
„Było wleczone. Opowiada Piotr „Fala” Falkowski” i „Falarek. Dlaczego przestali grać”.